Sint-Lodewijk staat op een kantelpunt: op 30/06/26 neemt Ward Van Hoorde afscheid als algemeen directeur. In dit laatste gesprek haalt hij herinneringen op aan zijn carrière bij ons, vertelt hij over zijn nieuwe uitdaging bij de Taborgroep en deelt hij zijn visie op de toekomst van onze organisatie.
Dag Ward, bedankt om tijd te maken voor dit gesprek. Je sluit binnenkort een periode af van 19 jaar bij Sint-Lodewijk. Hoe begon je carrière hier al die jaren geleden?
“Ik kwam hier toe als jonge 32-jarige en had grote schoenen te vullen van mijn voorganger. Ik nam me voor om eerst goed de organisatie te leren kennen. Wat me meteen opviel, was hoe groot de organisatie toen al was en het verschil met mijn vorige job. Ik kwam uit de ziekenhuiswereld en daar zijn er vaak tegenstrijdige belangen, bijvoorbeeld tussen de artsen en het management. Hier is er duidelijk een gemeenschappelijk belang. Dat vond ik van bij het begin heel waardevol en belangrijk om voort op te bouwen.”
Je hebt ongetwijfeld veel zien veranderen.
“Op 19 jaar verandert er inderdaad heel veel. Niet alleen de zichtbare projecten, zoals de nieuwbouw. Ook de problematieken en de context van onze cliënten, bewoners en leerlingen worden complexer. De wetgeving wordt complexer, met meer juridisering en verplichtingen tot gevolg. We moesten dus zowel de veranderingen in het onderwijslandschap als in het zorglandschap opvolgen. Maar er waren ook veel constanten, zoals onze gedreven medewerkers. We schrijven een mooi verhaal met Sint-Lodewijk. Daardoor voelen ze elke dag waarom en voor wie ze het doen.”
We bieden een heel breed pakket aan: ambulante ondersteuning, zorg, onderwijs … voor verschillende leeftijden. Is dat wat Sint-Lodewijk zo uniek maakt?
“Absoluut, het is een enorme troef. Ik ben ervan overtuigd dat in een grote organisatie iedereen elkaar versterkt. Op verschillende terreinen zien we evoluties, synergieën en co-creaties, maar ook verschillen. Net die combinatie zorgt ervoor dat we kunnen piloteren en vernieuwen. Zo kwam bijvoorbeeld de persoonsvolgende financiering voor volwassenen erbij. Dankzij onze ervaring met minderjarigen konden we beter inschatten wat dat voor onze bewoners zou betekenen. Elke entiteit heeft haar eigenheid en accenten. Een ambulante mobiele werking heeft een andere context. Bij de volwassenwerking staat kwaliteit van leven centraal, terwijl bij de minderjarigen onderwijs, ontwikkeling en revalidatie meer voorop staan. Net die wisselwerking tussen de sterkte van elke entiteit afzonderlijk en de kracht van het geheel is een bijzonder grote meerwaarde.”
Wat heeft je verrast als algemeen directeur?
“Hoe snel alles evolueert. We werken met verschillende generaties, en daarin ligt ook onze uitdaging: ervoor zorgen dat die generaties goed blijven samenwerken en elkaar blijven begrijpen. Al is dat op zich natuurlijk niet zo verrassend.”
Sint-Lodewijk verbinden tot één groot vzw-verhaal, was dat de grootste uitdaging?
“Dat blijft een grote uitdaging. Verbinden is een werkwoord, en het is logisch dat dat niet altijd vanzelf gaat. Daarom is een breed draagvlak zo belangrijk. Uiteindelijk zijn het de medewerkers die het verschil maken: door de manier waarop ze samenwerken en door de verantwoordelijkheid die ze opnemen om hun opdracht zo goed mogelijk te vervullen. Ik denk wel dat we erin geslaagd zijn om zoveel mogelijk mensen mee te krijgen in dat verhaal. Als directie is het onze rol om te faciliteren en te ondersteunen. Dat betekent ook af en toe knopen doorhakken, richting geven en keuzes maken. Want soms is niet kiezen slechter dan wel kiezen.”
Wat vond je de belangrijkste mijlpaal of verwezenlijking?
“Dat we als Sint-Lodewijk een referentie blijven in kwaliteitsvolle en warme zorg voor een specifieke doelgroep. De rest zijn contextfactoren. Uiteraard zijn goede gebouwen en infrastructuur ook belangrijk, omdat ze daartoe bijdragen. Maar onze voornaamste verwezenlijking blijft dat we ons onderwijs, onze zorg en onze unieke positie binnen type 4 voor deze doelgroep kunnen blijven waarmaken.”
Wat waren de moeilijkste beslissingen om te nemen als algemeen directeur?
“De moeilijkste beslissingen zijn vaak die waar mensen bij betrokken zijn, bijvoorbeeld wanneer medewerkers de organisatie moeten verlaten. Soms is dat noodzakelijk. Ik geloof dat niet iedereen binnen elke context past. Ook beslissingen rond administratieve dossiers zijn niet altijd evident. Er liggen vaak verschillende dringende dossiers tegelijk op tafel. Zo kregen we bij ons bouwproject te maken met een faillissement van een aannemer, met heel wat gevolgen. Het is dan niet altijd eenvoudig om aan cliënten, ouders en bewoners uit te leggen waarom iets langer duurt dan gepland. Op zulke momenten kun je de situatie niet altijd veranderen. Als de oorzaak buiten je controle ligt, kun je vaak niet veel meer doen dan daar open en eerlijk over te communiceren.”
(Lees verder onder de foto)
Hoe zie je de toekomst voor Sint-Lodewijk?
“Heel positief. Er zijn veel goede fundamenten. We hebben sterke en competente medewerkers in huis. We beschikken over een up-to-date infrastructuur, waarvoor we nog toekomstplannen kunnen maken. We zijn een financieel gezonde organisatie en nemen een unieke positie in binnen het zorg- en onderwijslandschap. In principe zijn dus alle ingrediënten aanwezig om dit traject verder te zetten. Ik heb er ook alle vertrouwen in dat het bestuurs- en directieteam de juiste keuzes zal durven te maken.”
Welke droom heb je zelf nog voor Sint-Lodewijk?
“Dat Sint-Lodewijk die koers kan blijven voortzetten. Dat medewerkers zich ook mede-eigenaar voelen van de organisatie en ervan overtuigd zijn dat het een meerwaarde is om hier te werken. Dat houdt in dat ze kunnen rekenen op goede collega’s, goede leidinggevenden en goede arbeidsomstandigheden, zoals hun werk-privébalans behouden. Dan bereik je mooie resultaten.”
Je stoel zal hopelijk niet lang leeg blijven. Welk advies zou je geven aan je opvolger?
“Hou de zaken bij elkaar en zorg voor verbinding. Hou een duidelijke koers aan en communiceer naar de medewerkers waar je naartoe wilt. Bewaak vooral onze sterke traditie, maar wees ook voldoende innovatief. Sint-Lodewijk heeft altijd geprobeerd om een referentie te zijn, en dat betekent dat je de lat hoog legt. Het zou mooi zijn als Sint-Lodewijk die koers kan blijven aanhouden.”
Wat wens je je opvolger persoonlijk toe?
(lacht) “Heel veel succes. En geduld.”
Kan je ons al wat meer vertellen over je nieuwe uitdaging?
“Ik word netwerkdirecteur bij Tabor. De opdracht van Tabor is om partnerorganisaties, zoals Sint-Lodewijk, te ondersteunen in zorgonderwijs en welzijn, zodat ze via samenwerking en co-creatie meer kunnen realiseren dan ze alleen zouden kunnen. Ik blijf dus nog wel een deeltje verbonden aan Sint-Lodewijk. Wat ik fijn vind, want ik ga het hier ook wel missen. Wat ik het meest ga missen, is de iets directere band die ik vandaag heb met cliënten, leerlingen en bewoners. Niet dat ik hen allemaal dagelijks zie, maar je ziet en voelt meteen voor wie je het doet.”
Als je 1 woord moet kiezen om je periode bij Sint-Lodewijk te omschrijven, welk woord zou dat zijn?
“Verrijkend. Ik ben hier zelf ook gegroeid en heb veel geleerd. Dat is ook het prachtige aan deze job, dat je van alles wat kunt proeven en met heel diverse thema’s bezig bent: medewerkers, cliënten, zorg, onderwijs, financieel beleid, bouwen en verbouwen … Daar kijk ik heel tevreden en trots op terug.”
Tot slot: heb je nog een boodschap voor de collega’s?
Bedankt voor dit interview en voor de voorbije 19 jaar. We wensen je veel succes bij Tabor!
Lees/luister meer:
LouisCast Special: algemeen directeur Ward Van Hoorde (podcast Sint-Lodewijk)
Ward Van Hoorde, bruggenbouwer met ambitie (interview Tabor)